Ό ν ε ι ρ α.....

Άκου με πως ανασαίνω
σ’ αυτόν το στίχο μ' όνειρα ...
.. όνειρα και χρώματα ...

Όταν η νύχτα λιγοστεύει
αφήνομαι να σεργιανίζω
το φωτεινό μου όνειρο ..
έτσι, για να μου φέρει ένα ταξίδι
μόνο μαζί σου ομορφιά μου.

Απόψε ψάχνοντας
το χρώμα της ελπίδας μου,
συνάντησα το πιο βαθύ μου μαύρο..
ένα μαύρο που δεν έχει πιο μαύρο...
το τύλιξα και το ‘βαλα μέσα μου ....
σαν ένα πολύτιμο ύφασμα.. προσεκτικά
να συναντήσει τα άλλα διπλωμένα χρώματα,
έτσι, ... για να τα βρει όλα η αυγή
τακτοποιημένα!

και το πρωί σαν σηκωθώ,
θα σου φορέσω ένα χαμόγελο
με χρώμα από χρυσάφι,
να λάμψεις ομορφιά μου!..

είναι γιατί σήμερα,
δεν έγινα μια μέρα μεγαλύτερη…
μα ένα όνειρο πλουσιότερη
βλέπεις;

όμως είναι κάποιες νύχτες
που όλα γίνονται αλλιώτικα!
και κάπου διάβασα πως τα όνειρα
δεν τα σκοτώνουμε…

αυτοκτονούν από μόνα τους!

,,,,,,

Απόγευμα αργά, σκοτεινιάζει... Μέσα από τις ψηλές πολυκατοικίες ξεπροβάλει ένα κομμάτι ουρανού..Μόνο αυτό το κομμάτι του ουρανού, που έχει διάθεση για βροχή σήμερα, με κάνει να χαμογελώ μελαγχολικά. Χαζεύω τον ουρανό, τα σύννεφα... και περιμένω να βρέξει. Φοβάμαι να γίνω κάποια που πάντα χαμογελά με μελαγχολία κρύβοντας τη βροχή βαθιά μέσα της.

Κάνει ψύχρα.Θα πιω ένα ζεστό όνειρο σε ρόφημα με λίγη ελπίδα, ... μπας και καταφέρω να ζεστάνω τα μέσα μου. Γιατί για κάποιο λόγο νιώθω πως ξοδεύομαι και δεν υπήρξα καν κάτι ιδιαίτερο για κανέναν. Άρα τιμή μου να ξοδεύομαι έτσι; Είναι γιατί νιώθω πως ούτε εγώ αναγνώρισα την αξία μου.. Σε κούρασα καρδούλα μου.. Τώρα ξεκουράσου. Βραδιάζει... και λέω να τυλιχτώ στη μοναξιά μου. Θα πιω ένα ζεστό όνειρο με ελπίδα… για να ζεσταθώ.
Θέλω να φύγω, να πάω ένα ταξίδι. Μόνο τότε θα καταλάβω πόση μαγεία χωράει σε ένα ταξίδι. Πως ένα ταξίδι γίνεται παραμύθι.. Έτσι απλά.