~N~

θα ήθελα

* να βρέχει και να 'μαστε αγκαλιά
* να πάμε στη θάλασσα
* να μου απαγγείλεις ένα ποίημα
* να με φιλήσεις πάνω στα βλέφαρα
* να τρίψουμε με γυαλόχαρτο ό,τι μας πονάει,
να το λειάνουμε, να το εξαφανίσουμε
* να πιούμε εκείνο το κρασί μέσα στη νύχτα με κεριά αναμμένα, ίδια με τη διάθεσή μας
* να μου υποσχεθείς κι άλλη Κυριακή νωχελική στο κρεβάτι
* να με πας βόλτα σ’ ένα χωριουδάκι που δεν υπάρχει στον χάρτη
* να με ταίζεις λουκουμάδες με μερέντα στο στόμα,
* να μου τραγουδάς ψιθυριστά στο αυτάκι,
πριν με πάρει ο μορφέας αγκαλιά
* να μου τάξεις πως θα μ’ αγαπάς για ... όσο
* να σ’ έχω ξεχάσει
* να ήσουν εδώ ή ...
* να ήμουν εγώ εκεί ή ...
* να μασταν μαζί κάπου αλλού ή ...
* να μασταν μαζί παντού ή ...
* (απλά) να μασταν μ α ζ ί

Aσυναρτησίες Νο 141108...

Γιατί τα βάζω όλα αυτά εδώ και τα στριμώχνω;
Το βράδυ η πόλη εξαφανίζεται σε ένα επαναλαμβανόμενο πείραμα της Φιλαδέλφειας. Την ημέρα χαμογελαστή, ξαναβρίσκεται στην θέση της κάπως μεταλλαγμένη μα ζωντανή.
Τις παρενέργειες τις βλέπουμε μα τις προσπερνάμε, όπως κάνουμε στα χέρια που μας απλώνουν εκεί στις γωνίες της λογικής μας οι ζητιάνοι.Θάβουμε τις τύψεις μας σε νομίσματα του ενός ευρώ πάνω σε λερωμένες παλάμες, σε χιλιάδες δήθεν,
σε ένα ψεύτικο «σ’αγαπώ» που ακόμα κι αυτό φοβόμαστε να το γράψουμε ολόκληρο και βάζουμε στην πρώτη του λέξη απόστροφο εξαφανίζοντας το έψιλον.
Στο τέλος της νύχτας λίγο πριν το λυκόφως , μένει μόνο εκείνος ο λευκός κύκλος γύρω από το φεγγάρι, που σημαίνει σχεδόν πάντα βροχή.
Όλοι οι αποχαιρετισμοί μου , ειπώθηκαν με έναν υπόκοφο αναστεναγμό.
Για σένα, κράτησα μόνο ένα βουβό αντίο και το τίποτα που ως έννοια το συνάντησα πολύ παλιά , σε μια άλλη ίσως ζωή, πριν μετενσαρκωθώ σε αυτό που τώρα είμαι.Για δώρο ζήτησα μια τελευταία συνάντηση χωρίς περιτυλίγματα και χωρίς εκπλήξεις για να μην πάρω ούτε και αυτή.
-Συγνώμη αλλά δεν μπορώ.
-Ναι κι εγώ συγνώμη που ακόμα μπορώ.
Δεν γιορτάζω κάτι, δεν θρηνώ κάτι, η σκέψη μου μια ευθεία στο μόνιτορ των συναισθημάτων. Μια άγρια καταιγίδα έχω μέσα μου που λύτρωση δεν βρίσκει έστω σε μία αστραπή.
Δεν έχει σημασία αν όλες αυτές οι γραμμές είναι για σένα, ή για κάποιον που φαντάστηκα. Σημασία έχει να τις γράψω, να φύγουν.Από εκεί που πηγάζουν, κανονικά θα έπρεπε να είμαι αριστερόχειρας.
Θα ήθελα να σε συναντήσω στην αφετηρία ενός επιτραπέζιου παιχνιδιού με τα ζάρια στο χέρι. Το μόνο που με τρομάζει, είναι μην πέσω στο τετράγωνο « χάνεις ένα γύρο», γιατί δεν αντέχω άλλο τις αναμονές.Μερικές φορές ξέρω ότι με κρατάς σφιχτά στην σκέψη σου, γιατί σταματάω να κρυώνω, αλλά έρχεται χωρίς κανένα οίκτο εκείνο το "κι ούτε που θα σε ξαναδώ" και πιάνει μια παγωνιά μέσα μου άνευ προηγουμένου.

Που είναι η ευτυχία?

Πάω να κουλουριαστώ σε ένα ατελείωτο κουβάρι αγάπης,
σαν γάτα έτοιμη να κοιμηθεί,
σαν πουλί, που κουρνιάζει λίγο πριν βρέξει στα απάνεμα.

Γίνομαι ένα με τα πάντα, αφομοιώνομαι και μειώνομαι
για να βρω το μήνυμα της ταπεινοφροσύνης, της μείωσης.

Γίνομαι ένα με το πιο μικρό, το πιο ανύπαρκτο,
για να νοιώσω την μικροτητά μου.

Καμμιά φορά οι άνθρωποι νομίζουμε πως είμαστε
πολύ σπουδαίοι,
σηκώνουμε ανάστημα,
μιλάμε αυθάδικα,
κοιτάμε αλαζονικά,
φαντάζουμε ωραίοι στον καθρέφτη μας.

Ακόμα μας απασχολεί τι θα φορέσουμε,
τι θα αγοράσουμε,
που θα πάμε σαν βγούμε,
να ανεβούμε κοινωνικά,
να κάνουμε καριέρα,
να κάνουμε παιδιά,
να πάρουμε πιο μεγάλο σπίτι,

Ε, και?
Που είναι η ευτυχία σε όλα αυτά?
Οταν κάνεις ένα παιδί να κλαίει,
όταν κάνεις τον διπλανό σου να πονάει,
τον συντροφό σου να σε περιμένει,
και εσύ να αργείς γιατί είσαι κάπου αλλού, όπου είσαι,

Οταν κάνεις τον πλανήτη να ασφυκτιά με τις επιλογές σου,
όταν στερεύουν οι πηγές ενέργειας με την άλογη χρήση σου,
όταν η παραλία γίνεται σκουπιδοτενεκές επειδή βαριέσαι να μαζέψεις τα σκουπίδια σου,
που είναι η ευτυχία?

Απο μικρούς μας έχουν πει πως είναι η ευτυχία,
απο τα παραμύθια της γιαγιάς,
μας την έχουν προδιαγράψει,
μας την έχουν προκαθορίσει,
ένα παλάτι, μια άμαξα, ο πρίγκηπας, τα όμορφα φουστάνια και αρώματα.

Μα έξω απο το παραμύθι, που είναι η ευτυχία?
Ισως σε δύο λόγια, ίσως στην εμβίωση, ίσως στην αποδοχή του εαυτού μας?
μήπως στην αυτοθυσία, μήπως στην υπεράσπιση, μήπως στο συναίσθημα?
μήπως στην προσφορά ?

Είδατε πουθενά, παλάτια?
πρίγκηπες,
άλογα, άμαξες,
να κάνουν ανθρώπους ευτυχισμένους?
μήπως στην επιτυχία?
και τι είναι αυτή?

Αυτό για μια άλλη φορά!!!!!!!


Προς το παρών εύχομαι στον καθένα την ευτυχία, αυτή που τον κάνει να αγαπάει και να μοιράζεται!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Να με θυμάσαι και να μ'αγαπάς...

Mερικοί άνθρωποι φορούν μόνο μαύρα

...Γιατί δεν δέχονται την είσοδο στην ευθεία και ποτέ δεν θα απαρνηθούν τη δύναμη που πηγάζει από τους κύκλους.
Γιατί ονειρεύτηκαν λευκά πανιά να ανεμίζουν σε ταράτσες κόντρα στον άνεμο.
Γιατί μάθανε να αγαπούν τα όχι και να μην εξαγοράζουν τα ναι. Γιατί όπου ξάπλωσαν, άφησαν εκτός από τον ιδρώτα του οργασμού τους, κάτι από το λίγο της ψυχή τους.
Γιατί ζήσανε μέσα σε άδεια μεσημέρια, αχανή δωμάτια και αλήθειες που τσακίζουν. Γιατί ένας χειμώνας δεν τους φτάνει για όσα κάθε ξημέρωμα φοβούνται να θυμούνται. Γιατί καβαλήσανε μια καταιγίδα και έκαναν τσουλήθρα πάνω σε ουράνια τόξα.
Γιατί πίστεψαν σε έναν άλλο θεό που δεν έχει ανάγκη από κεφαλαία γράμματα στο όνομά του.
Γιατί κάθε φορά που είπαν σε χρειάζομαι, έχασαν.
Γιατί η ηθική και η ανηθικότητά τους δεν έπαψαν ποτέ να αγκαλιάζονται σε μια ασταμάτητη ερωτική πάλη.
Γιατί γεννήθηκαν λάθος ή γιατί ο κόσμος λάθεψε όταν βρέθηκαν ανάμεσά του.
Γιατί δραπευτεύουν σαν νερό, καμιά φορά και σαν σωπαίνω.
Γιατί ποτέ δεν έπαψαν να ψάχνουν την μυστική ζούγκλα των αστεροειδών μέσα στο κεφάλι τους.
Γιατί όταν γεμίζει το φεγγάρι, το δίνουν μπάλα ασημένια στα παιδιά της γειτονιάς να το κάνουν παιχνίδι στις αλάνες και αστράφτει η νύχτα.

~ Αγάπη ~

Αγάπη...
Τελευταία πιάνω τον εαυτό μου να σκέφτεται
συνεχεια την αγάπη..
Τι είναι..
Να παίρνεις..
Να δίνεις...
Να συμπαραστέκεσαι...
Ισως τίποτε απο όλα αυτα..
Αν δίνεις..
και αν παίρνεις χειάζονται δύο, αυτος που δίνει και αυτος που περιμένει απο σένα.
Αν συμπαραστέκεσαι..
χρειάζονται και πάλι δύο..
Αυτός που συμπαραστέκεται και αυτος που πονάει...
Εγω την βλέπω αλλιώς την αγάπη..
Να ειστε ένα..και οι δυό..
Να σκέφτεσαι για έναν..και ας είστε δυό..
Να χανεσαι και να ζείς μέσα του/της...
Να σε αγγίζει κάθε στιγμή σαν να μην θέλει να χάσει την ευκαιρία αυτη,
του να σε νοιώσει ακομη μια φορά..
Να μην φοβάσαι να πείς το σ'αγαπώ και να το δείξεις...
Να μην φοβάσαι να κλάψεις ,μήπως φανεί η ειαισθησία σου..
Να μην φοβάσαι να φανείς τρυφερός/η..
Να μην φοβάσαι να φανείς γελοίος/α..
Να μην φοβάσαι να δείξεις οτι ζηλέυεις..
Να μην φοβάσαι να δώσεις στον εαυτό σου την ευκαιρια να αγαπηθεί..
Να μην φοβάσαι να δείξεις τις ατέλειές σου...
Να χαρίζεις το χαμόγελο χωρίς να περιμένεις το ίδιο..
Να αγαπάς χωρίς προσδοκίες και απαιτήσεις...
Να αγαπας χωρίς να συγκρίνεις..
Να αγαπάς χωρίς να προσπαθείς να τον/την κανεις να σε θαυμάζει η να σε λυπηθεί..
Να αποζητάς μόνο το καλό του/της..
Να δεχεσαι οτι ισως καποιες φορές δεν σε κατανοεί οπως εσύ βλέπεις την κατανόηση..
Να αγαπάς χωρίς να προσπαθείς να τον/την αλλάξεις..
Να μην φοβάσαι να τον/την κακομάθεις...
Να καταφέρεις να δραπετέυσεις απο την αλαζονεία του εγώ σου..
Να αγαπάς απλά... αληθινά και ήσυχα...
Να μην προσπαθείς να ριζώσεις την αγάπη με την βία στην καρδιά του
μα να αρκείσαι στο να τον/την αγαπάς μόνο εσύ...
Να τον/την κερδίσεις μόνο με μια αγάπη
που κανείς ποτέ δεν σου έχει διδάξει,
μια αγάπη αληθινή και αγνή,
γνήσια που θα βγαίνει αβίαστα απο μέσα σου...
Η αγάπη η αληθινή και καθαρή χωρίς προσδοκίες και θέλω,
είναι πάντα αμοιβαία..
Να αφεθείς ,να χαθείς.........

Θέλω να πάμε στη θάλασσα,

να δω την ανατολή του ήλιου στην αγκαλιά σου και να τρώμε λουκουμάδες

με μερέντα ! Το παρακάτω τραγούδι για σένα

αν ανάψεις τσιγάρο θα σημαίνει πως κάτι ένιωσες !

Adieksodo?

Είμαι ένα παιδί που μεγάλωσε πια...
Μεγάλωσε αρκετά για να γρατσουνά ακόμη τις σκέψεις
στις χορδές μιας κιθάρας....
Άλλωστε τα πιο όμορφα όνειρα τα έκανα με μάτια ανοιχτά....




...και ΉρΘα...

Γιατί ότι αρχίζει κάπου θα φτάσει....

κι ας μην ξέρεις που...

Έχει σημασία;


Τρυπώνω από τις χαραμάδες σαν δειλό φως...

Περπατώ στις μύτες μην σε ξυπνήσω...

Σε κοιτάζω ν΄αναπνέεις δίπλα μου...

Τυλίγομαι στο σώμα σου σαν λευκό σεντόνι...


...και ΉρΘα...

Χωρίς να το καταλάβεις...

Στάθηκα δίπλα σου να κλέψω λίγη από την ομορφιά

της άγνοιας σου....


....Τρυπώνω σαν λαθρεπιβάτης στην κάμαρα σου

να δω όσα ερμητικά φυλάς στα συρτάρια της καρδιάς σου...

Μην τρομάξεις,

δεν σου ζητώ τίποτε...

Μονάχα τα σημάδια σου πάνω στις αναμνήσεις μου...

Χαρακιές που φλέγονται στην ηχώ της φωνής σου...


...και ΉρΘα...

Δειλά να σου αφήσω ένα κόκκινο φιλί...

Δίπλα στο μαξιλάρι σου....

Και το άρωμα μου....

Να σε τυλίγει...

Έτσι...

Μην τύχει και με ξεχάσεις...

ΔεΝ Θα Με ΞεΧαΣειΣ.....

~ N ~ 14/11/08-14/04/O9

...

Lay your head where my heart used to be
Hold the earth above me
Lay down in the green grass
Remember when you loved me

Come closer don't be shy
Stand beneath a rainy sky
The moon is over the rise
Think of me as a train goes by

Clear the thistles and brambles
Whistle 'Didn't He Ramble'
Now there's a bubble of me
And it's floating in thee

Stand in the shade of me
Things are now made of me
The weather vane will say
It smells like rain today

God took the stars and he tossed them
Can't tell the birds from the blossoms
You'll never be free of me
He'll make a tree from me

Don't say goodbye to me
Describe the sky to me
And if the sky falls, mark my words
We'll catch mocking birds

Lay your head where my heart used to be
Hold the earth above me
Lay down in the green grass
Remember when you loved me

~ Ν ~

Εχεις τρυπώσει μέσα στην καρδιά μου

χωρίς να ρωτήσεις, χωρίς να το παρω χαμπάρι..

Οχι, δεν με πονάς..

ουτε ποτέ μου ζητάς ..

Και αυτό σε κάνει ξεχωριστό..

Μόνο μου δίνεις..

Σε σένα μιλάω..

Ναι σε σένα που με εχεις παρασύρει

σε άλλους κόσμους ..
Σε έσενα που με εχεις στοιχιώσει...

Λέω να σε πάρω να πάμε μια βόλτα...

Αφήνω πίσω μου αυτούς που με πληγώνουν και με τρομάζουν

Διαλέγω να ακολουθήσω έσενα που μου χαρίζεις το χαμόγελο..

Χωρίς λόγια ,

υποσχέσεις ,

σε κατατοπια αγνωστα ,

παρέα μονο με τις αισθήσεις..

Χωρίς ερωτήσεις..

Χωρίς απαντήσεις..

Κράτησε την ουσία μόνο,

και ξέχνα ολα τα άλλα..
Διώξε οτι σε πονάει και σε κρατάει χαμηλά
Πιασε μου το χέρι και ας περπατήσουμε μαζί
σε δρόμους που θα ονειρευτούμε.
Χερι χέρι..

Ντύσου απλά , μην βάλεις κατι καλό
η προσκληση είναι για την παραλία..
Μια φωτιά ενα μπουκάλι κρασί,
λίγη μουσική...

Ανοιξέ μου την καρδιά σου,

ασε με να σε γνωρίσω...

Κλάψε μπροστά μου..

και άσε με να σε παρηγορήσω..

Κανείς καλύτερος απο εσένα..

απο μας.

Ας μιλήσουμε με αλήθειες...
Χωρίς φόβο..
Με αξίες...
Χωρις ψέυτικη ηθική..
Με ανθρωπιά..
Χωρις τα φαντάσματα του παρελθόντος.
Μόνο με τα δικά μας..

Aμε να φιλήσω τα χείλη σου

οχι για να τα γευτώ ,

μα για να πάρω την πικρία,

να στα γλυκάνω...

Ασε με απόψε καλέ μου

να πλέξω το φεγγάρι στα μαλλια σου..

Φαρο να κάνω την ματιά σου,

τον δρόμο μου μην χάσω...


Να σμίξουμε τα πελαγα

σε ενα με τα δάκρυα

για να σε φτάσω....

Γινε απόψε ο αερας στα πανιά ..

γινε μια φωτιά ...

μικρό λιμάνι
για να μπορέσουμε να βγούμε...

Το καλοσώρισμα και μια σφιχτή αγκαλια γινε...

και ονειρα οπως το γλυκό κρασι για να κεραστουμε...

Προσταξε αποψε τους ανέμους

..να σωπάσουνε..

Δωσε ρυθμο στα κυμματα

..να ψιθυριζουν το ονομα σου...

Ασε τις ωρες και τα λεπτά

..να περάσουν σαν καράβια..

Ποσους χειμώνες και πόσα καλοκαίρια εχουμε χάσει..

Τοσα χρόνια πνιγμένοι στο σκοτάδι...

Ας μουδιάσουμε.....

Ας ξεχάσουμε..

Εχω τόσα να σου πω...

Ασε με να στα τραγουδίσω παρέα με την κιθάρα μου..

Τα ονειρά μου σαν τραγουδι θα σου πω...

Νοιωσε με..

Ασε τα παλιά..

Εχουν περασει οι εποχες

που μας γεμιζαν ενοχές..



Αργείς;
Πιασε μου το χέρι ..



..πάμε..