Όλα είναι ένα ατελείωτο πηγαινε ελα
Αυτό που παίρνεις σήμερα, είναι εκείνο που έδωσες χτες;Κι αν τα έδωσες όλα;
Αυτό που τόσο φανερά βλέπεις είναι εκείνο που με επιμέλεια έκρυβες χωμένο στη λάμψη του μυαλού σου
Αν κλαις τώρα είναι επειδή έκλαψα πολύ το βράδυ που πέρασε
Αν φοβάσαι είναι που έζησα με τον φόβο παρέα για καιρό
Αν δεν σ ακούω είναι που κουφάθηκα όσο σε φώναζα
Δεν με νοιάζει να είμαι μόνη
Με νοιάζει που το συνηθίζω .
Τετάρτη 22 Σεπτεμβρίου 2010
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)