--------------
Eίσαι ψυχή μου... η κόρη που τη σβήνει ολοένα,
κάποιος έρωτας πικρός,
που λησμονήθηκε κοιτώντας προς τα περασμένα
κι έτσι θα απομείνει...
Κατάμονη σε μι'ακρη όπως εκείνοι σε παρατούν
ο κόσμος ο καιρός..
'Ενας ακόμη θά'σουνα νεκρός
αν οι νεκροί δεν είχαν τη γαλήνη...
